czwartek, 1 października 2015

Inne

Szperając w wyposażeniu...


Standardowy ekwipunek żołnierza:
karabin, pistolet, bagnet, manierka, menażka, latarka, płachta namiotowa, saperka, ładownice, zestaw do szycia (więcej o wyposażeniu + zdjęcia), opatrunki osobiste, bandaż
[wyposażenie może się zmieniać w zależności od miejsca i czasu akcji]
Dokumenty:
książeczka wojskowa (w niej m.in. dane personalne i informacje o przebiegu służby), nieśmiertelnik (na nim nazwa jednostki i numer)
Osobiste drobiazgi:
malutkie zdjęcie córki w portfelu, notes (w nim zanotowane pomysły na fabułę, postacie etc. od jakiegoś czasu także osobiste przeżycia)


Na co można liczyć...

Umiejętności językowe:
- j. niemiecki - ojczysty
- j. angielski - w stopniu na tyle dobrym (włącznie z akcentem), że możne udawać Anglika
- j. polski -  od 1942 r. w stopniu coraz bardziej przypominającym komunikatywny
Umiejętności bojowe:
- obsługa karabinu, pistoletu, granatu
- niezła (choć nie wybitna) celność przy strzelaniu
- umiejętność prowadzenia samochodu
- ciche przemieszczanie się
Inne:
- niekonwencjonalne pomysły
- znajomość literatury europejskiej, w tym także wschodniej
- doświadczenie w pisaniu tekstów propagandowych


...i czego nie wymagać:

- mocnej głowy do alkoholu
- umiejętności obsługi "zaawansowanego sprzętu" pokroju ciężkich karabinów maszynowych, czołgów etc.
- umiejętności obsługi radiostacji
- wybitnych zdolności w walki wręcz (stąd raczej "pomoże sobie" bagnetem, zamiast używać pięści)


Dorobek literacki:


UTWORY FABULARNE

Wir und die (My i oni) – debiut; nowela o dwóch mieszkających po sąsiedzku rodzinach, jednej ze środowiska starej niemieckiej arystokracji i drugiej - robotniczej, ale bogacącej się wraz z umacnianiem się nazizmu. Historia opisana z perspektywy Hildy von Grotger i Hansa Müllera, dzieci nierozumiejących jeszcze wielkiej polityki, a mimo tego nieświadomie uwikłanych w społeczne uprzedzenia i antagonizmy. Mimo tematu, historia nie zawiera elementów propagandowych. 

Karten aus Dortmund (Kartki z Dortmundu) – powieść, której na początku nie chciano wydać, ale która po usunięciu najbardziej kłopotliwej sceny i dodaniu paru fragmentów z trudem przeszła procedury. Na historię składają się kartki z zapiskami tajemniczego mężczyzny powiązanego z organizacją planującą przewrót w państwie, znajdowane przez żonę jednego z partyjnych działaczy. Fabuła dotyczy nie tyle obiektywnych racji obu stron, co emocji i zmian, jakie zachodzą w ludziach – najpierw w samej kobiecie, potem także w jej środowisku, prowadzących ostatecznie do rewolucji. Książka kończy się brutalnym stłumieniem buntu przez władze.
Otto, wielokrotnie ścigany za wizję nie zachwalającą wprawdzie, ale i nie potępiającą owej rewolucji, twierdził, że w „Karten aus Dortmund” Rzesza jest tylko symbolem, a w istocie historia może dotyczyć dowolnego państwa i ustroju.  Wypowiedź ta, w połączeniu z kilkustronicową mową wydawcy dołączona jest do powieści.

Wenn Sie Zeit haben (Jeśli znajdziesz czas) – krótka powieść epistolograficzna (w formie listów). Opowiada historię przyjaźni na odległość między Niemcem z Berlina i, jak to zostało określone przez tego pierwszego: „Niemcem z Gdańska, myślącym, że jest Polakiem”. Mijają lata, berlińczyk wstępuje do NSDAP, robi karierę w partii i stopniowo zrywa kontakt. Od tego momentu historia skupia się bardziej na gdańszczaninie, który jako policjant wpada na trop poważniejszej afery. Wkrótce okazuje się, że coraz więcej sznurków prowadzi do Rzeszy, a dochodzenie zostaje przerwane rozkazem z góry. Gdańszczanin wszczyna śledztwo na własną rękę, co ostatecznie przypłaca życiem. Na kilka dni przed śmiercią, wysyła do byłego przyjaciela list, zaczynający się od przepełnionego goryczą  „jeśli znajdziesz czas, wstaw się za mną” – stąd tytuł.
Została odrzucona przez cenzurę po tym, jak Otto nie zgodził się zmienić kilku istotnych dla fabuły elementów.

Das Zimmer (Ten pokój) – nigdy nie dokończony dramat, którego akcja toczy się w hotelowym pokoju, w którym miesiąc wcześniej popełniono morderstwo. Dramat ukazuje ”migawki” z życia ludzi, którzy potem ten pokój wynajmują, mogłoby się wydawać, że nie wiedząc o sprawie. Z czasem okazuje się, że każde z nich jest jakoś powiązane z zabójstwem, nawet, jeżeli jeszcze nie zdaje sobie z tego sprawy.


ARTYKUŁY

- propagandowe, przede wszystkim dotykające kwestii niższości Słowian, antysemityzmu, korytarza eksterytorialnego i bolszewizmu.
filozoficzne, dotyczące przede wszystkim zagadnień egzystencjalnych,  ale odnoszące się do założeń Nietzchego, Marksa, Hegla i greckiej szkoły epikurejskiej oraz idei utopii.


REPORTAŻE

White Spanien (Biała Hiszpania) – pierwsza z dwóch części reportażu o wojnie domowej w Hiszpanii, ukazujący stronę „białych” przede wszystkim jako obrońców Hiszpanii przed zarazą komunizmu – treść bardzo stronnicza, pisana na zlecenie gazety. 

Rot Spanien (Czerwona Hiszpania) – relacja z pobytu po stronie „czerwonych” podczas wojny domowej w Hiszpanii. Nieco mniej stronnicza, niż „Biała Hiszpania”, ale także nieobiektywna. Pisana na zlecenie tej samej gazety. 

Whispers von Bandera (Szepty spod bandery) – zbiór krótkich reportaży i wywiadów z cywilami z obu stron frontu. Pisany obiektywnie, niemal pozbawiony autorskiego komentarza, w założeniu uzupełnienie „Białej…” i „Czerwonej Hiszpanii”. Nigdy nie wydany w Rzeszy, niewielkim nakładem ukazał się w Polsce i Belgii.

==================================================================
[Wszystkie rysy fabularne z "dorobku literackiego" to mój wymysł na potrzeby bloga. W obrębie wątków, wątków grupowych, etc. można z nich do woli korzystać, natomiast nie zgadzam się, by ktokolwiek używał ich poza tym blogiem w jakikolwiek sposób].

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz